I jest także na Kaszubach Miś poważny Miś stateczny

 

I jest także na Kaszubach

Miś poważny

Miś stateczny

A i  bardzo sympatyczny

Patrzy przez swe

Ciche leśne okno

Czy aby prosto


Do jego domu

W samym mateczniku

Kaszubskiej Kniei

Nagle nie zmierza

Duktem leśnym

Ów mocno wypatrywany

Gość Najdroższy

Gość Serdeczny

 

Tak właściwie to już jest
W dzień powszedni 
I od święta

Mocno w sobie zadumany

A zaduma  tak głęboka

Wszak wiadomo

Bezpośrednio z głębi lasu 

Skąd i coraz 

Coraz mocnej dmucha

I w progu coraz częściej staje

Chłodny spóźniony Listopad

A tuż  zaraz za nim

Już zupełnie


Zimny Grudzień

I już Ów Miś

Już wie

Nadto dokładnie

Kiedy w Kaszubskich Borach

Sypnie śniegiem

To  i Tobie

I tutaj na Kaszubach

Dobry Misiu

Te najmilsze 

Chwile będą

W swym fotelu

Przy kominku


Póki co jeszcze

Patrzysz na drogę

Czy już nie idzie

A i  też czasem

Z pośpiechu nie biegnie

To  Twoje Misiowe

Upatrzone w głębi 

Kaszubskiej Kniei

Dobre także

I na zimę

To Najdroższe Serce

Serce

Gdy do wiosny

To we dwoje

Taki  trakt

Zawsze najkrótszy

Przeto patrzy

Miś na drogę

I od tego wypatrywania

Aż czasami bardzo smutny

I od tego wypatrywania


Bolą oczy

Bolą uszy

 

Ale kiedy już po wszystkim

Gościowi otworzy bramę

Wraca radość

Humor zdrowie

A i łapki chodzą same

 

Sen  zimowy odłożony


Zima też 

Jeszcze poczeka

Bowiem w sercu

Jeszcze Wiosna

I Miś znów 

Ma dobre chwile

I pijany jest 

Ze szczęścia


 

Misiu Misiu

Na Kaszubach

Jakże dobrze

W Twoich dziejach

Twoje troski i pragnienia

Zna na pamięć

Ta cała Kaszubska Knieja

 Za Pan Brat z nią

Jesteś tutaj

Obeznani w swym żywocie

I choćby 

Działo się cokolwiek


Miś i Knieja

Kaszubska Knieja

Zawsze mają się

Ku sobie

 

Ilustracje

Archiwum Internetowe

Stanisław Józef Zieliński

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

20. 11.2023

 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

I jest Wróbel pośród Wróbli Ma też swoje imię Jan

Kiedy w Kole Łowieckim Knieja Wszystko gra