Siedemdziesiąt Lat minęło

 

Siedemdziesiąt lat minęło


I to wcale nie jest żart

Starościne  Koło Łowieckie

Knieja

W Mieście Tczewie

A  i w Siółku

W zacisznym  Pólku

Ma już Siedemdziesiąt Lat

 Wprawdzie czasem

Różnie było

I pod górkę

A i z górki

Jedno jednak

Można rzec

Nie raz  ogień

Szedł z dwururki

Kiedy był

Na muszce cel

 I niejeden padł odyniec

Kiedy w szranki

Stanąć chciał

Odszedł do Wieczystej Kniei

W Chwale swego Matecznika

Bo na Polu Chwały padł


 Ale też 

I z naszej Braci

Naszej Braci Myśliwskiej

Jakże wielu

Nie ma już

Każdy Odszedł

W swoim czasie

Do Wiecznej Krainy Łowów

Przeto w sam czas

Jubileuszu

Koledzy Myśliwi

Darz Bór

Darz Bór

Po wieków wiek

Po wieków wiek

Dzisiaj  triumfy

Znaczą  trofea

A trofeów

Kilka ścian

Jest w Myśliwskiej 

Sali Tradycji

Właśnie w Pólku

I w trofeach zapisany

Naszego Koła Łowieckiego

Knieja

Nasz Hubertowy

Święty Czas


 O Nestorzy i Seniorzy

Niech Was zdrowiem

Darzy Bóg

Skarbem Wasze Doświadczenie

Wszystkie Wasze

Cenne rady

A i zawsze niewyczerpany

Bastion myśli

Bastion wspomnień

Bastion słów

 Bądźcie z nami

Jak najdłużej

Nowe Siedemdziesiąt lat

Ma petycję Św. Hubert

Wpisać Was

W ów Nowy Czas

W to  nasze kolejne 

Siedemdziesiąt Lat



 

Niech każdemu

Oko służy

Bo ci pierwsi

Zawsze są

Ci co w złotym

A i w  diamentowym wieku

Dalej mają  niezawodny

Jako w młodości

Tak i potem

Ów bystry sokoli wzrok

 A i łanię 

Mus wypatrzeć

Jako dotąd

Na  sam schwał

Wszak wiadomo 

Już powszechnie

Piękni Siedemdziesięcioletni

Piękni Osiemdziesięcioletni

I Piękni także

 I Ci którzy

Już mają

I ponad Dziewięćdziesiąt Lat

 

Tako zawsze 

Było w dziejach

Tako i jest

Po ten czas

W tych z nas

Zawsze mocne zdrowie

Komu w kościach

Huczy wiatr

Huczy mocą

Całej kniei

Bowiem Knieja

To nasz przecież

Cały Świat

 

Siedemdziesiąt lat minęło

Szybko tak jak

Jeden dzień

Czcigodny Seniorze

Czcigodny Nestorze

Darz Bór

Darz Bór

Koledzy Myśliwi

I tak dalej

Jako dotąd

Trzymaj się

Trzymaj się

 

Gdy pod stopą jest ambona

To nie masz 

Dalekich stron

Po daleki lasu brzeg

Dokąd sięga 

Nasza Knieja

W dokumentach  zapisana

W naszym starym

 Grodzie Tczew

Każda ścieżka 

Tobie bliska

Aż po linię horyzontu

Po daleki pola kres

 



Ilustracje

Archiwum Internetowe

Stanisław Józef Zieliński

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

2.07.2023

 

 

  

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

I jest także na Kaszubach Miś poważny Miś stateczny

I jest Wróbel pośród Wróbli Ma też swoje imię Jan

Kiedy w Kole Łowieckim Knieja Wszystko gra